Napisane przez: Adam Ejnik | Maj 30, 2011

Dekanat Żuromiński wizytacja 1930

Dziś w historycznej części Kuriera rozpoczynamy podróż po przedwojennym powiecie żuromińskim. Podróż to nietypowa, bo będziemy jeździć od kościoła do kościoła w towarzystwie samego Biskupa Leona Wetmańskiego Żurominianina, który w roku 1930 był biskupem pomocniczym Diecezji Płockiej. Mało tego, przeniesiemy się w czasie 80 lat, rozkoszując się polszczyzną z lat międzywojennych. Podróż rozpoczynamy od Żuromina. Autor tekstu jest nieznany. Pisownia oryginalna.

Wizyta w rodzinnym mieście

 

„Na jesienną wizytację biskupią wyznaczony został w roku bieżącym cały dekanat żuromiński oraz parafia Lutocin z dekanatu sierpskiego i przylegająca parafia Skrwilno z dekanatu Rypińskiego.

W sobotę 16 sierpnia Ks. Biskup Sufragan (chodzi o Leona Wetmańskiego dop. ae)wyjechał z Płocka do Żuromina w towarzystwie ks. prał. Figielskiego (późniejszy biskup diecezji 1940-46 dop. ae). Trzej diakoni: Malinowski (później wikary w Żurominie dop. ae), Orłowski i Kownacki wyruszyli wcześniej, aby na oznaczony termin o godzinie 4 po poł. stanąć  na miejscu. Przed miastem przy bramie tryumfalnej oczekuje procesja na czele z ks. proboszczem i dziekanem Kan. Staniaszko. Duchowieństwo z całego dekanatu przybyło na powitanie Dostojnego Wizytatora. Przemowę powitalną wygłosił poważnie p. Budzik (zapewne chodzi o Budzicha ojca naszej redakcyjnej felietonistki Teresy Budzich – Sumirskiej – dop. ae) z Brudnic; dziewczynki małe podały duży bukiet kwiatów. Orkiestra straży ogniowej gra na przemian ze śpiewem. Pluton wychowania fizycznego stanowi honorową straż. Procesja wchodzi do wspaniałego kościoła fundacji Zamojskich, który widnieje na całą okolicę.

W mowie ingresowej Ks. Biskup, dziękując parafjanom  za gorące przyjęcie przedstawiciela kościoła kat., rozwija pochód dziejowy w Kościele powszechnym pod przewodnikiem Namiestnika Chrystusowego. Ogłasza następnie odpust zupełny na czas wizytacji dla parafjan miejscowych, udziela odpusty na krzyżyki i różańce, zapowiada porządek nabożeństw. Po żałobnej procesji i błogosławieństwie Najśw. Sakramentem, rozpoczyna się bierzmowanie w kościele. Do sakramentu tego przystąpiło 580 osób. Naukę po bierzmowaniu głosi ks. Figielski, czyniąc porównanie z zesłaniem Ducha św. na apostołów.

Kościół żuromiński wewnątrz majestatycznie się przedstawia, zwłaszcza po odnowieniu z pietyzmem wszystkich obrazów i ambony, a właściwie podskrobaniu 3 warstw farb do czystego dębu, rzeźbionego artystycznie w stylu barokowym. Świeżo sprawiono chorągiew ładną III zakonu św. Franciszka oraz piękny feretron z podstawą. Gmach po-reformacki przy kościele został doprowadzony do porządku, obszerny zaś ogród znajduje się we wzorowym porządku, dzięki osobistym zabiegom proboszcza. W ogrodzie budują się dwa domy, które będą miały swe przeznaczenie według intencji fundatora. 25 lat pracy duszpasterskiej ks. kanonika Staniaszko w Żurominie wydaje coraz widoczniejsze owoce.

Podczas kolacji serdeczna zawiązuje się pogawędka, tembardziej, że życie ks. Biskupa Wizytatora ściśle związane jest z Żurominem i długoletnim ks. proboszczem.

Na niedzielę księża proboszczowie wyjechali do swych parafij. Powrócił tylko kaznodzieja, ks. Piotrowski z Kuczborka, i ks. prob. Szczepkowski z Bieżunia do asysty, pozostawiając na miejscu wikarjusza.

Do katechizacji stanęła w kościele gromada dzieci. Po katechizacji nauka do starszych o rozwijaniu życia katolickiego na podstawie objawionej wiary. Przemowy te po katechizacji, prowadzonej osobiście przez księdza biskupa,podobnie jak pobierzmowaniu w każdym kościele podczas obecnej wizytacji głosił ks. prałat Figielski.

Podczas sumy śpiewano na chórze Mszę Angelis. Kazanie było o apostolskości Kościoła. Po sumie przystąpiło jeszcze do Bierzmowania 14 osób, razem w tej parafji 594. W pożegnalnej przemowie Ks. Biskup przedstawił dary Ducha św. i przestrzegał przed niebezpieczeństwem ukrytem, grożącym duszom. Dziękując za troskę około upiększenia pamiątkowego kościoła, zachęcał licznie zebranych parafjan do rozwijania życia katolickiego w organizacjach.

Oprócz starożytnego bractwa Trójcy Przenajśw., istnieje tu zakon św. Franciszka, Bractwo N. Sakramentu, Stow.Pacholąt oraz stowarzyszenie młodzieży kat. W gmachu po-klasztornym znajdują się pomieszczenia dla stowarzyszeń oraz obszerna sala do zebrań ogólnych z urządzoną sceną na podwyższeniu.

Po obiedzie nastąpił wyjazd do Zielonej odległej cztery kilometry po szosie.”

 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s

Kategorie

%d blogerów lubi to: